Czerwone Wierchy

Czerwono znakowana ścieżka na Ciemniak rozpoczyna się w Dolinie Kościeliskiej przy pierwszym mostku nad Kościeliskim Potokiem, do którego dotrzemy zielonym szlakiem z Kir.

 

Czerwone wierchy są masywem górskim Tatr Zachodnich, wzdłuż którego biegnie granica polsko – słowacka. Na masyw Czerwonych Wierchów składają się 4 charakterystyczne szczyty. Od wschodu do zachodu są to:

 

  • Kopa Kondracka – wysokość 2005 m.n.p.m.
  • Małołączniak      – wysokość 2096 m.n.p.m.
  • Krzesanica           – wysokość 2122 m.n.p.m.
  • Ciemniak              – wysokość 2096 m.n.p.m.

Czerwone wierchy przedzielone są trzema przełęczami:

  • Małołącka Przełęcz  – wysokość 1924 m.n.p.m. Znajduje się między Małołączniakiem a Kopą Kondracką,
  • Litworowa Przełęcz  – wysokość 2037 m.n.p.m. Jest ona między Krzesanicą a Małołączniakiem,
  • Mułowa Przełęcz      – wysokość 2067 m.n.p.m. Między Ciemniakiem a Krzesanicą.

Czerwone Wierchy zbudowane są w sposób geologicznie zróżnicowany. Trzon masywu zbudowany jest ze skał osadowych ( wapienie i dolomity środkowego triasu ), same wierzchołki pokryte są płaszczem skał krystalicznych ( granity i gnejsy ). Pod szczytami znajdują się kotły lodowcowe.

Skąd wzięła się nazwa „Czerwone Wierchy”?


Wzgórza pokryte są rośliną o nazwie sit skucina, która w połowie lata zmienia barwę z zielonej na czerwoną.  Oprócz niej murawę tworzy bimka dwurzędowa i kosmatka brunatna.

Czerwone Wierchy były dawniej użytkowane do wypasu zwierząt. Ze wszystkich szczytów Czerwonych Wierchów roztaczają się piękne widoki. Teren bywa niekiedy zdradliwy, zwłaszcza we mgle można zabłądzić. W zimę są niebezpieczne. Te trawiaste, łagodne i zaokrąglone zbocza poniżej przeważnie kończą się stromo podciętymi, kilkusetmetrowymi urwiskami, które bywały przyczyną licznych wypadków wśród turystów.

[nggallery id=7]

KAMERY