Kolejka na Kasprowy Wierch

Jest jedną z głównych atrakcji Zakopanego. Mimo wielu protestów ekologów budowę rozpoczęto w sierpniu 1935 r, a zakończono 15 marca 1936 r ( pierwszy wjazd pasażerów ). Kolejka była wielokrotnie modernizowana. Obecnie wagoniki zabierają jednorazowo 60 osób. Dzięki kolejce można się szybko dostać na szczyt Kasprowego Wierchu.

Początkowa stacja znajduje się w Kuźnicach na wysokości 1023 m.n.p.m , na miejscu wielkiego pieca dawnej huty, a przesiadka jest w Myślenickich Turniach ( 1352 m.n.p.m.).

Budynek stacji stoi poniżej wierzchołka góry, na wysokości 1959 m.n.p.m. Znajduje się w nim restauracja, poczekalnia, przechowalnia sprzętu narciarskiego oraz niewielki hotelik.


Na szczycie stoi obserwatorium meteorologiczne zbudowane w roku 1937. Obserwatorium jest najwyżej usytuowanym budynkiem w Polsce. Z dolin Gąsienicowej i Goryczkowej wchodzą zimą na szczyt wyciągi narciarskie. Ze szczytu Kasprowego Wierchu 1987 m.n.p.m. rozpościera się widok na Tatry Wysokie i Zachodnie.

Prace przy budowie kolejki rozpoczęto w 1935 roku. Pierwszy etap inwestycji obejmował budowę drogi z Kuźnic na Myślenickie Turnie oraz kolejkę roboczą z Turni na Kasprowy Wierch. Zanim wybudowano kolej roboczą materiały budowlane dostarczane na szczyt były przez tragarzy. Wozy konne dowoziły materiały na Halę Gąsienicową skąd tragarze wnosili je na szczyt. W ostatnim etapie prac wykorzystywano do tego celu 4 koniki huculskie.

Równie trudnym zadaniem było zmontowanie 9 drewnianych podpór, które ustawiano na stromym zboczu, na występach i półkach skalnych. Wymagało to wielokrotnego użycia materiałów wybuchowych, kucia w skale oraz betonowania fundamentów w bardzo trudnych warunkach terenowych i atmosferycznych.

Po uruchomieniu kolejki roboczej nazwanej przez robotników „trumienką”, rozpoczęto prace budowlane w stacjach kolejki. Wykopy pod fundamenty trwały długo, gdyż trzeba było usunąć dość grubą warstwę zwietrzałej skały, aby stanęły one na stabilnym gruncie. Wszystkie prace prowadzono na dwie, trzy zmiany, a w szczytowej fazie robót pracowało przy budowie około 1000 osób.

Najtrudniejszym etapem prac była budowa stacji na szczycie Kasprowego Wierchu. Wysokość prawie 2000 m. n.p.m., mroźny wiatr oraz zbliżająca się zima zmusiły do zbudowania tzw. cieplaka, czyli drewnianej konstrukcji, która przykrywała całą budowę. Dzięki ogrzewaniu utrzymywano wewnątrz temperaturę powyżej zera, co pozwalało na prowadzenie robót betoniarskich i murarskich. Praca trwała po 16 godzin, codziennie, robotnicy mieszkali na szczycie w drewnianych barakach, rodziny odwiedzano raz na dwa tygodnie.

Zakończenie prac budowlanych nastąpiło 26 lutego 1936 roku – 6 i pół miesiąca po rozpoczęciu prac!

Trasa kolejki dzieli się na dwa niezależnie działające odcinki. Pierwszy z Kuźnic (1028 m. n.p.m.) do Myślenickich Turni (1352 m. n.p.m.) i drugi z Myślenickich Turni na Kasprowy Wierch (1959 m. n.p.m.).

Stacja przesiadkowa na Myślenickich Turniach mieści dwa napędy (silniki elektryczne), oddzielne dla każdego odcinka. W razie braku zasilania uruchamiana jest prądnicą z silnikiem diesla. Każdy odcinek kolejki posiada dwie liny nośne, linę pędną oraz pomocniczą, wszystkie opierają się na podporach, zakotwione są na stacjach końcowych. Ruch pasażerski odbywa się wahadłowo.

[nggallery id=8]

KAMERY